Park Narodowy Biogradska Gora
Najmniejszy i pierwszy park narodowy w Czarnogórze.
Część My Guide Network Od 2006 180+ miejsc
Park Narodowy Biogradska Gora, najmniejszy z pięciu parków narodowych Czarnogóry, zajmujący powierzchnię 5.650 ha, położony jest w północno-wschodniej części kraju, na terenie gmin Kolašin, Mojkovac i Berane. Obejmuje centralną część masywu Bjelasica i jest otoczony przez rwące rzeki Tarę i Lim.
Historia tego parku sięga XIX wieku, kiedy Kolašin został wyzwolony spod panowania tureckiego, a teren dzisiejszego parku narodowego podarowano księciu Nikoli. Zachwycony jego pięknem, książę postanowił objąć go ochroną państwową, nadając mu nazwę „Knjažev Zabran”, czyli „Branik” (co oznacza Rezerwat Książęcy). Obszar ten był chroniony przez rodzinę Petrovićów, jednak po tym, jak król uciekł z kraju po I wojnie światowej, a cały jego majątek został mu odebrany, teren przyszłego parku narodowego padł ofiarą niekontrolowanej wycinki i dewastacji.
Oficjalnie uznany za park narodowy w 1952 roku, był pierwszym parkiem narodowym w Czarnogórze. Największą część parku stanowi rezerwat lasu deszczowego Biogradska Gora, który wraz z lasem deszczowym Perućica w Bośni i Hercegowinie oraz Puszczą Białowieską w Polsce należy do ostatnich zachowanych lasów deszczowych w Europie. Jest to rezerwat ścisły, w którym wiele drzew ma ponad 500 lat, a ich wysokość sięga 50 metrów. W celu ochrony lasu deszczowego ustawa o parkach narodowych z 1978 roku zakazuje wycinki drzew, a także wszelkiej innej działalności mogącej doprowadzić do zniszczenia rezerwatu przyrody Biogradska Gora.
W parku występuje 26 zbiorowisk roślinnych, obejmujących około 2.000 gatunków i podgatunków. Różnorodny jest także świat zwierząt: żyje tu 200 gatunków ptaków, 80 gatunków motyli, 350 gatunków owadów oraz typowe dla tego obszaru ssaki. Dzięki temu, że Bjelasica stanowi odrębną jedność biogeograficzną i ekologiczną, żyje tu również wiele gatunków endemicznych.
Bjelasica słynie jako jedno z najbardziej zielonych pasm górskich Czarnogóry, obfitujące w wodę, a zwłaszcza w jeziora. Znajduje się tu kilka z najpiękniejszych jezior polodowcowych, takich jak Biogradsko, Pešića, Ursulovačko i Šiško. Spośród wszystkich jezior Parku Narodowego Biogradska Gora największe i najwspanialsze jest jezioro Biogradsko. Położone na wysokości 1094 metrów, ma 1100 metrów długości i 410 metrów szerokości, a jego średnia głębokość wynosi 4,5 metra. Jezioro, rozpoznawalne dzięki szmaragdowej barwie, przyciąga wielu odwiedzających, którzy mogą podziwiać jego zachwycającą scenerię.
Z powstaniem jeziora wiąże się legenda. Mówi ona, że w miejscu dzisiejszego jeziora znajdowało się żyzne pole uprawiane przez dwóch braci. Zebrane przez nich zboże zawsze dzielili na równe części, aż pewnej jesieni pokłócili się o plony. W przypływie gniewu młodszy brat zabił starszego, a ich matka, zdruzgotana bólem, przeklęła młodszego syna. Wierzy się, że siła jej przekleństwa sprawiła, iż pole, na którym bracia zbierali zboże, zapadło się, a według legendy w jego miejscu powstało dzisiejsze jezioro Biogradsko.
Atrakcje w parku:
Historia tego parku sięga XIX wieku, kiedy Kolašin został wyzwolony spod panowania tureckiego, a teren dzisiejszego parku narodowego podarowano księciu Nikoli. Zachwycony jego pięknem, książę postanowił objąć go ochroną państwową, nadając mu nazwę „Knjažev Zabran”, czyli „Branik” (co oznacza Rezerwat Książęcy). Obszar ten był chroniony przez rodzinę Petrovićów, jednak po tym, jak król uciekł z kraju po I wojnie światowej, a cały jego majątek został mu odebrany, teren przyszłego parku narodowego padł ofiarą niekontrolowanej wycinki i dewastacji.
Oficjalnie uznany za park narodowy w 1952 roku, był pierwszym parkiem narodowym w Czarnogórze. Największą część parku stanowi rezerwat lasu deszczowego Biogradska Gora, który wraz z lasem deszczowym Perućica w Bośni i Hercegowinie oraz Puszczą Białowieską w Polsce należy do ostatnich zachowanych lasów deszczowych w Europie. Jest to rezerwat ścisły, w którym wiele drzew ma ponad 500 lat, a ich wysokość sięga 50 metrów. W celu ochrony lasu deszczowego ustawa o parkach narodowych z 1978 roku zakazuje wycinki drzew, a także wszelkiej innej działalności mogącej doprowadzić do zniszczenia rezerwatu przyrody Biogradska Gora.
W parku występuje 26 zbiorowisk roślinnych, obejmujących około 2.000 gatunków i podgatunków. Różnorodny jest także świat zwierząt: żyje tu 200 gatunków ptaków, 80 gatunków motyli, 350 gatunków owadów oraz typowe dla tego obszaru ssaki. Dzięki temu, że Bjelasica stanowi odrębną jedność biogeograficzną i ekologiczną, żyje tu również wiele gatunków endemicznych.
Bjelasica słynie jako jedno z najbardziej zielonych pasm górskich Czarnogóry, obfitujące w wodę, a zwłaszcza w jeziora. Znajduje się tu kilka z najpiękniejszych jezior polodowcowych, takich jak Biogradsko, Pešića, Ursulovačko i Šiško. Spośród wszystkich jezior Parku Narodowego Biogradska Gora największe i najwspanialsze jest jezioro Biogradsko. Położone na wysokości 1094 metrów, ma 1100 metrów długości i 410 metrów szerokości, a jego średnia głębokość wynosi 4,5 metra. Jezioro, rozpoznawalne dzięki szmaragdowej barwie, przyciąga wielu odwiedzających, którzy mogą podziwiać jego zachwycającą scenerię.
Z powstaniem jeziora wiąże się legenda. Mówi ona, że w miejscu dzisiejszego jeziora znajdowało się żyzne pole uprawiane przez dwóch braci. Zebrane przez nich zboże zawsze dzielili na równe części, aż pewnej jesieni pokłócili się o plony. W przypływie gniewu młodszy brat zabił starszego, a ich matka, zdruzgotana bólem, przeklęła młodszego syna. Wierzy się, że siła jej przekleństwa sprawiła, iż pole, na którym bracia zbierali zboże, zapadło się, a według legendy w jego miejscu powstało dzisiejsze jezioro Biogradsko.
Atrakcje w parku:
- Wspinaczka górska
- Piesze wędrówki
- Kolarstwo górskie
- Jazda na nartach i snowboardzie w sezonie zimowym w jednym z najlepszych ośrodków narciarskich w Czarnogórze
- Zbieranie ziół
- Wędkarstwo muchowe
- Rejs łodzią po jeziorze Biogradsko
- Spacerowanie i podziwianie nieskażonej przyrody parku.
Przez Irena
