Pljevlja
De komst van de Slaven is niet precies te dateren, maar wordt in de 6e eeuw geplaatst. De nederzetting die de Slaven op de ruïnes van een Romeinse stad bouwden, heette Breznica naar de rivier de Breznica, die door het hele bekken van Pljevlja stroomt. De naam Breznica bleef in gebruik tot het midden van de 15e eeuw, toen de naam Pljevlja voor het eerst in documenten werd genoemd. Volgens alle berichten was Pljevlja een belangrijke handelsstad op het kruispunt van wegen vanuit Dubrovnik, Kotor en Bosnië naar Constantinopel. Volgens de legende is Pljevlja vernoemd naar het kaf ("plijeva") dat de wind door de stad verspreidde vanaf de rijke kloosterbezittingen waar het graan werd verbouwd.
Pljevlja is een van de beste voorbeelden van de religieuze eenheid van het Montenegrijnse volk. Dat blijkt uit het behoud en de verering van de twee bezienswaardigheden van dit kleine, maar cultureel rijke noordelijke stadje: de moskee van Hussein Pasha en het Klooster van de Heilige Drie-eenheid.
Het Klooster van de Heilige Drie-eenheid is een heiligdom dat zeer wordt gerespecteerd door orthodoxe christenen en door de aanhangers van de islam. Dit klooster bewaart veel heilige relikwieën van bekende en onbekende heiligen. De belangrijkste daarvan waren de heilige relikwieën van Sint Sava Nemanjić, de eerste Servische aartsbisschop, voordat ze naar Vračar werden overgebracht. De exacte bouwdatum van het klooster is niet bewaard gebleven, maar volgens verschillende bronnen was dat rond de 15e eeuw. Eeuwenlang was het Klooster van de Heilige Drie-eenheid een van de belangrijkste centra van het spirituele, educatieve en culturele leven in het noorden van Montenegro, vooral tijdens de jaren van de Turkse overheersing.
De moskee van Hussein Pasha wordt beschouwd als een meesterwerk van de oriëntaalse architectuur. De moskee werd in 1569 gebouwd als schenking van Hussein Pasha Boljević, die afkomstig was uit de stam van Boljanić. De moskee is uniek vanwege haar vele bijzonderheden: het is de moskee met de hoogste minaret op de Balkan (41 meter); hier worden waardevolle geschreven documenten en relikwieën bewaard en het interieur is prachtig en weelderig versierd.
In Pljevlja, was de natuur bijzonder gul en vrijgevig. Vissen, raften, canyoning, paardrijden, (berg)fietsen, wandelen, klimmen, paragliden, jeeptochten, excursies, kamperen enzovoort zijn slechts enkele van de activiteiten waarvan je in dit bijzondere stadje kunt genieten. Op ongeveer 30 kilometer van de stad ligt de berg Ljubišnja — de “trotse koningin van de Dinarische Alpen”. Ljubišnja is zowel in de winter als in de zomer aantrekkelijk, met haar reusachtige dennen en sparren die uniek zijn in Europa, en de legende van de Verboden Liefde waaraan ze haar naam dankt. Je kunt de legende lezen via deze link, waar we ook hebben geschreven over andere bergen in Montenegro.
Dankzij de ongerepte natuur en het goed bewaarde milieu wordt hier gezond biologisch voedsel geproduceerd. Het bekendste product van de stad Pljevlja is de beruchte Pljevlja-kaas ("pljevaljski sir"), die in 2017 een beschermde geografische aanduiding kreeg. Pljevlja-kaas wordt al enkele honderden jaren op dezelfde traditionele manier gemaakt, die van generatie op generatie is doorgegeven. De weiden op grote hoogte geven de kaas zijn bijzondere, unieke smaak.
Tegenwoordig is Pljevlja het centrum van het energiepotentieel van Montenegro en een belangrijk industrieel centrum met een grote kolenmijn en een thermische elektriciteitscentrale.
Dingen om te doen in Pljevlja:
- bezoek de oude Romeinse nederzetting Municipum S en het Erfgoedmuseum van Pljevlja
- mis het traditionele evenement Dagen van de Pljevlja-kaas niet
- raften op de rivier de Tara
- bezoek attractiepark Vodice.