Veliki Vitao Climb

Afgelopen zaterdag werd ons team uitgenodigd om deel te nemen aan de verbazingwekkend aantrekkelijke tour georganiseerd door Natuurpark Piva. Het doel was aantrekkelijk en tegelijkertijd uitdagend - de Veliki vitao-piek, een van de hoogste in Montenegro en de hoogste in de Piva-regio. Veliki vitao behoort tot de majestueuze Bioc - Maglic - Volujak en bevindt zich op een hoogte van 2397 meter.

Teamwerk

De tour begon in de stad Pluzine, een mooi klein stadje in het noordwesten van het land, gelegen aan het Pivsko-meer - een kunstmatig meer dat is gemaakt van de rivier de Piva. Nu wordt het gebruikt waarvoor het is gemaakt - het produceren van elektrische energie. Eerst reden we ongeveer 20 minuten in de vans, tot het dorp Stabna, boven de stad. Daar verzamelden we onze lunchpakketten (geleverd door Natuurpark) en we begonnen de tour. 


Pluzine

Bij de eerste etappe bereikten we het Kleine Stabna-meer. Het is echt klein en niet te diep, maar er zit een aantrekkelijke verhaal achter zijn grootte, want in 2005 overstroomde het door de overstromingen en was het volgelopen met water tot aan het bos (zie de foto).

Klein Stabna-meer - Foto door Mara Max

Na een korte pauze en nadat we allemaal op deze plek waren aangekomen, gingen we verder. De groep was behoorlijk groot - ongeveer 50 mensen, van wie de meesten professionals in bergbeklimmen en alpinisme waren: Lokale Bergclub Piva, clubs Visokogorci, Komovi, Bjelasica, Dzambas, Kom, Vjeverica, Montenegro team. Daarnaast was ons team er ook, gevolgd door vriendelijke gastheren van het Natuurpark Piva.

De expeditie gaat verder

Onze volgende stop, na ongeveer 25 minuten wandelen op een behoorlijk uitdagend terrein, was het Grote Stabna-meer. We waren verbijsterd door het landschap, waar het 308 meter lange meer de bergtoppen op zijn oppervlak weerkaatste. We maakten foto's en gingen verder met verkennen en klimmen. Ons doel was nog steeds erg ver weg en we wilden geen tijd verliezen.


Groot Stabna-meer - Foto door Mara Max

Selfies bij het Grote Stabna-meer en Informatiebord (nog veel te klimmen :) ) - Foto door Mara Max

Van het Grote Meer hadden we een geweldige klim te maken, om onze volgende stop te kunnen bereiken. Het terrein was uitdagend, omdat we in het bos waren en de grond nog nat was van de regen en sneeuwval. Maar naarmate we hoger kwamen, werd het uitzicht steeds mooier.

Bos tussen het Grote Meer en de bron van Zemunica

Klimmen naar de Bron van Zemunica 

Onze volgende stop was op 1640 m hoogte, de bron van Zemunica. We dronken allemaal dit frisse koude water, hadden onze voorbereid lunch en hadden een beetje rust. De expeditie ging na een tijdje verder en we wisten dat we ons alleen op ons uiteindelijke doel moesten concentreren. Het weer was niet zo geweldig, maar daar bij de bron hoopten we nog steeds dat de zon en de wind de wolken en de regen zouden verslaan.


Hoogte van de Bron van Zemunica

Bron van Zemunica

Lunchpauze :)

Adembenemend uitzicht

Uitzicht over het Grote Stabna-meer vanaf de Bron van Zemunica - Foto door Mara Max

Het was vrij evident wie de professionals waren toen we de klim voortzetten. Het tempo van beweging verschilde tussen ons - recreatieve wandelaars en hen - professionele bergbeklimmers. Het terrein zelf werd steeds zwaarder, en naarmate we richting de piek gingen, verloren we het ritme terwijl de weersomstandigheden elke seconde slechter werden. De markering van het pad naar de piek is een beetje extreem, dus let op dat als je besluit Veliki vitao te bereiken, je in zeer goede fysieke conditie moet zijn, maar ook goed uitgerust met voedsel en warme kleding. Dus als je denkt dat je niet het benodigde fitnessniveau hebt, zou je om een eenvoudiger oplossing moeten vragen. 

Krucica-berg, op onze weg naar de top - Foto door Mara Max

Er ligt nog steeds sneeuw op deze hoogte! Kijk naar de geweldige heuvel, half steen en half gras! - Foto door Mara Max

Op een hoogte van 2076 m gaf onze kleine groep op, aangezien de mist extreem dicht was en de regen sterker werd. We voelden ons bevroren en konden niet verder. (Bekijk de video onderaan de pagina) We hadden een ervaren lokale man, die zijn hele leven in deze bergen had doorgebracht. De heer Mirko Vukovic leidde ons terug, aangezien de rest van de groep al buiten ons zicht was, op weg naar de Veliki vitao.

Krachtige bergen - Foto door Mara Max

We slaagden er nauwelijks in om een weg te vinden tegen de zeer sterke wind en na anderhalf uur lopen waren we terug bij de bron van Zemunica. Op deze hoogte was de regen en de wind niet zo erg, dus we stopten om wat voedsel en water te pakken voordat we teruggingen naar het meer om op de rest van de groep te wachten.

Alles ging geweldig en de heer Mirko vermaakte ons de hele tijd met lokale verhalen en anekdotes uit de Piva-regio. Na een iets langere wandeling waren we terug bij het Grote Stabna-meer en onze kleine groep begon hout te verzamelen voor het vuur. We staken het vuur aan met de hulp van de heer Mirko en we vergaten onmiddellijk hoe koud en winderig het daarboven was, toen we onze kleren, schoenen en sokken konden drogen en konden genieten van nieuwe verhalen. 

Het vuur is aangestoken :) - Foto door Mara Max

De heer Mirko leert onze groep hoe te overleven in het bos :) - Foto door Mara Max

Na een tijdje arriveerde de rest van de groep bij het meer. De helft van hen bereikte de top, onder wie onze dierbare vriend en directeur van het Natuurpark Piva, de heer Slobo Delic. Goed gedaan, Slobo! :) Ze vertelden ons over het slechte slechte weer dat hen net vlakbij de top pakte, en we legden uit dat we hetzelfde hadden ervaren, net iets lager dan zij.

De rest van de groep arriveert bij het Meer

Onze medebergbeklimmers op de Veliki vitao-piek

We vervolgden onze wandeling, met z'n allen, naar het kleine meer, terwijl we vrolijk praatten en de avonturen van de dag vertelden. De vans brachten ons terug naar Pluzine, waar we allemaal afscheid namen tot de volgende keer en het volgende avontuur.