Beste Trips en Ervaringen in Montenegro - Wildwater Rafting
Tara Rivierkloof - 2e Diepste ter Wereld
Onderdeel van de My Guide Network Sinds 2006 180+ bestemmingen
De Montenegrijnse noord is een ideale plek voor iedereen die een actieve vakantie wil maken, genieten van de unieke natuur en heerlijk biologisch voedsel wil proeven. Een van de meest populaire activiteiten de laatste tijd is het raften op de wilde rivier.
Als het gaat om raften in Montenegro, is de eerste associatie de rivier Tara, waar deze activiteit vaak wordt georganiseerd. Tara is in een deel van haar stromen beschermd door UNESCO, vanwege de betekenis die het heeft voor het natuurlijke erfgoed. Het is goed bekend dat het kleine Montenegro de op één na diepste kloof ter wereld heeft - Tarakloof. Het waterniveau is het hoogst in mei, net wanneer we besloten om de actie te ondernemen.
Tarakloof vanuit de lucht, dicht bij de Djurdjevica Tara-brug
Onze ervaring begon toen we werden uitgenodigd door onze vrienden, Bacika-team, om mee te doen aan het raftingavontuur. Ons team vertrok uit de stad Niksic in de vroege ochtend, om naar de afgesproken plek, het kamp genaamd Modra Rijeka, te komen, net op tijd voor het ontbijt. Het kamp ligt heel dicht bij de grens met Bosnië en er komen ook veel Bosnische toeristen en mensen om hier te raften. Modra Rijeka is een startpunt voor veel raftingteams die geen eigen accommodatie en restaurants hebben. Daar begonnen we met een heerlijk ontbijt, gemaakt van biologische, thuisgekweekte ingrediënten. Na het ontbijt was het tijd om ons voor te bereiden op het avontuur.
Kamp Modra Rijeka, bron Monte River FB
Goed om te weten is dat tijdens de zomer de rivier veel lager is, dus dit betekent dat het minder veeleisend is en je niet super fit hoeft te zijn om mee te doen.
Onze gast nodigde ons uit om de uitrustingskamer in te gaan, zodat we allemaal de juiste maten en helmen konden kiezen, inclusief waterlaarzen. Alle uitrusting was gloednieuw en rook fris. De eerste plus voor onze gast, voordat het avontuur zelfs begon! :)
Het kamp ligt niet dichtbij het startpunt voor raften te voet, dus na ons klaar te hebben gemaakt, werden we in 2 SUV-auto's gezet en het raftingteam bracht ons naar het raft-startpunt. Het is een korte rit die ongeveer 10 minuten duurt. Het oorspronkelijke plan was om van Brstenovica te starten, waar je de eerste adrenalineprikkels ervaart in de talloze waterstroomversnellingen, maar de rivier was supergroot en onze verantwoordelijke gast Bacika besloot dat we vanaf het volgende station, lager dan Brstenovica, zouden starten.
Ter herinnering - er zijn veel verschillende raftingtrips op Tara. Voor de dappersten is er een tweedaagse tour, die hoog in het berggebied van Durmitor begint. Van daaruit maak je de eerste ronde, die slechts de helft van de weg is, en dan maak je een pauze en slaap je in het bos, in het kamp. De volgende ochtend eindig je de route, van Brstenovica naar de Bosnische grens, waar de reis eindigt.
Deel van ons raftingteam
We brachten onze rubberboot zelf mee, wat een geweldige manier is om de teamgeest aan te wakkeren, zelfs voordat het begon. De boten wachten niet op je in het water, elke ploeg brengt de boot mee die aan hen is toegewezen, uiteraard geleverd door de organisator. We waren nu ons aan het voorbereiden en de ploeg was divers - vrouwen, mannen, jonge jongens... Het was een groep van 8 personen plus de schipper.
Houd er rekening mee dat je camera's kunt meenemen die niet waterdicht zijn als je dat echt wilt, omdat je foto's kunt maken bij de stops die je maakt tijdens het raften. Het moderne boetepakket bevat de waterdichte tas om je spullen veilig te houden.
Tara was enorm toen we haar oevers bereikten, het leek wel alsof er helemaal geen bodem was! Het was een vroege lente en de sneeuw begon van de bergen te smelten, waardoor de Tara-rivier er te diep en gevaarlijk uitzag. En we zijn begonnen!
De rivier was wild en bewoog ons van links naar rechts, maar onze schipper was echt zelfverzekerd en hij leerde ons precies wat we moesten doen om het veilig maar toch interessant te maken.
Adrenalineprikken
Het avontuur is niet alleen op de boot. We maakten verschillende stops onderweg. De eerste was in het bos bij het meer, met een zoete magische lente, een deel van de wateren van Tara, drinkbaar over het hele verloop.
Dorstig - Geen probleem, drink het rivierwater
Dit was een perfecte stop voor enkele foto's en video's. Talrijke boten passeerden ons, zwaaiend en hallo zeggend, terwijl de wilde Tara hen hard meesleepte.
Eerste stop
Na een korte pauze vervolgden we de reis. Terwijl je omlaag gaat, wordt de rivier wilder en de adrenaline stijgt constant. Onze vrolijke groep was enthousiast. We genoten enorm, lachten en peddelden volop. Onze volgende stop was een absoluut hoogtepunt van de dag omdat we de watervallen op Tara bezochten met ijskoud, maar mooi water. We waren een van de eerste rafters dat seizoen, dus een klein winkeltje bij de watervallen (bereikbaar via het bos of per boot) was nog steeds gesloten. Maar wie in het zomerseizoen bezoekt, kan een verfrissing verwachten langs de weg naar beneden de rivier.
Watervallen
Na een fotosessie, selfies en groepsfoto's bij de waterval, gingen we weer aan boord voor de laatste fase van de dag.
Watervallen bij de 2e stop
De rivier was ondeugend en speels, waardoor we nog meer genot ervoeren, nu al alle angsten, twijfels en gedachten van ons afgeschud. De adrenaline regeerde onze boot en het voelde allemaal zo goed. We passeerden de stroomversnellingen snel en het voelde alsof de boot een slang was die met de natuurlijke instincten de rivier afstroomde. Het was zo interessant dat het als een oogwenk voelde toen we de grens van Montenegro-Bosnië bereikten.
Scènes langs de weg
De SUV-auto's wachtten op ons om ons terug naar het kamp te brengen, we haalden de boot uit het water, plaatsten hem op de bovenkant van de auto en gingen terug naar het kamp. De lunch wachtte op ons en we haastten ons om ons aan te kleden en klaar te maken om te eten. Heerlijke vlees en vis, met soep, rook zo goed en we hadden veel honger en waren moe, dus iedereen genoot echt van de lunch. De dag eindigde in een perfecte sfeer met nieuwe vrienden, het verhalend van de dag en het delen van foto's. Als je het ons vraagt - een avontuur dat je moet doen in Montenegro!
OpslaanOpslaanOpslaanOpslaan
Als het gaat om raften in Montenegro, is de eerste associatie de rivier Tara, waar deze activiteit vaak wordt georganiseerd. Tara is in een deel van haar stromen beschermd door UNESCO, vanwege de betekenis die het heeft voor het natuurlijke erfgoed. Het is goed bekend dat het kleine Montenegro de op één na diepste kloof ter wereld heeft - Tarakloof. Het waterniveau is het hoogst in mei, net wanneer we besloten om de actie te ondernemen.
Tarakloof vanuit de lucht, dicht bij de Djurdjevica Tara-brugOnze ervaring begon toen we werden uitgenodigd door onze vrienden, Bacika-team, om mee te doen aan het raftingavontuur. Ons team vertrok uit de stad Niksic in de vroege ochtend, om naar de afgesproken plek, het kamp genaamd Modra Rijeka, te komen, net op tijd voor het ontbijt. Het kamp ligt heel dicht bij de grens met Bosnië en er komen ook veel Bosnische toeristen en mensen om hier te raften. Modra Rijeka is een startpunt voor veel raftingteams die geen eigen accommodatie en restaurants hebben. Daar begonnen we met een heerlijk ontbijt, gemaakt van biologische, thuisgekweekte ingrediënten. Na het ontbijt was het tijd om ons voor te bereiden op het avontuur.
Kamp Modra Rijeka, bron Monte River FBGoed om te weten is dat tijdens de zomer de rivier veel lager is, dus dit betekent dat het minder veeleisend is en je niet super fit hoeft te zijn om mee te doen.
Onze gast nodigde ons uit om de uitrustingskamer in te gaan, zodat we allemaal de juiste maten en helmen konden kiezen, inclusief waterlaarzen. Alle uitrusting was gloednieuw en rook fris. De eerste plus voor onze gast, voordat het avontuur zelfs begon! :)
Het kamp ligt niet dichtbij het startpunt voor raften te voet, dus na ons klaar te hebben gemaakt, werden we in 2 SUV-auto's gezet en het raftingteam bracht ons naar het raft-startpunt. Het is een korte rit die ongeveer 10 minuten duurt. Het oorspronkelijke plan was om van Brstenovica te starten, waar je de eerste adrenalineprikkels ervaart in de talloze waterstroomversnellingen, maar de rivier was supergroot en onze verantwoordelijke gast Bacika besloot dat we vanaf het volgende station, lager dan Brstenovica, zouden starten.
Ter herinnering - er zijn veel verschillende raftingtrips op Tara. Voor de dappersten is er een tweedaagse tour, die hoog in het berggebied van Durmitor begint. Van daaruit maak je de eerste ronde, die slechts de helft van de weg is, en dan maak je een pauze en slaap je in het bos, in het kamp. De volgende ochtend eindig je de route, van Brstenovica naar de Bosnische grens, waar de reis eindigt.
Deel van ons raftingteam
We brachten onze rubberboot zelf mee, wat een geweldige manier is om de teamgeest aan te wakkeren, zelfs voordat het begon. De boten wachten niet op je in het water, elke ploeg brengt de boot mee die aan hen is toegewezen, uiteraard geleverd door de organisator. We waren nu ons aan het voorbereiden en de ploeg was divers - vrouwen, mannen, jonge jongens... Het was een groep van 8 personen plus de schipper.
Houd er rekening mee dat je camera's kunt meenemen die niet waterdicht zijn als je dat echt wilt, omdat je foto's kunt maken bij de stops die je maakt tijdens het raften. Het moderne boetepakket bevat de waterdichte tas om je spullen veilig te houden.
Tara was enorm toen we haar oevers bereikten, het leek wel alsof er helemaal geen bodem was! Het was een vroege lente en de sneeuw begon van de bergen te smelten, waardoor de Tara-rivier er te diep en gevaarlijk uitzag. En we zijn begonnen!
De rivier was wild en bewoog ons van links naar rechts, maar onze schipper was echt zelfverzekerd en hij leerde ons precies wat we moesten doen om het veilig maar toch interessant te maken.
Adrenalineprikken
Het avontuur is niet alleen op de boot. We maakten verschillende stops onderweg. De eerste was in het bos bij het meer, met een zoete magische lente, een deel van de wateren van Tara, drinkbaar over het hele verloop.
Dorstig - Geen probleem, drink het rivierwater
Dit was een perfecte stop voor enkele foto's en video's. Talrijke boten passeerden ons, zwaaiend en hallo zeggend, terwijl de wilde Tara hen hard meesleepte.
Eerste stopNa een korte pauze vervolgden we de reis. Terwijl je omlaag gaat, wordt de rivier wilder en de adrenaline stijgt constant. Onze vrolijke groep was enthousiast. We genoten enorm, lachten en peddelden volop. Onze volgende stop was een absoluut hoogtepunt van de dag omdat we de watervallen op Tara bezochten met ijskoud, maar mooi water. We waren een van de eerste rafters dat seizoen, dus een klein winkeltje bij de watervallen (bereikbaar via het bos of per boot) was nog steeds gesloten. Maar wie in het zomerseizoen bezoekt, kan een verfrissing verwachten langs de weg naar beneden de rivier.
Watervallen Na een fotosessie, selfies en groepsfoto's bij de waterval, gingen we weer aan boord voor de laatste fase van de dag.
Watervallen bij de 2e stopDe rivier was ondeugend en speels, waardoor we nog meer genot ervoeren, nu al alle angsten, twijfels en gedachten van ons afgeschud. De adrenaline regeerde onze boot en het voelde allemaal zo goed. We passeerden de stroomversnellingen snel en het voelde alsof de boot een slang was die met de natuurlijke instincten de rivier afstroomde. Het was zo interessant dat het als een oogwenk voelde toen we de grens van Montenegro-Bosnië bereikten.
Scènes langs de weg De SUV-auto's wachtten op ons om ons terug naar het kamp te brengen, we haalden de boot uit het water, plaatsten hem op de bovenkant van de auto en gingen terug naar het kamp. De lunch wachtte op ons en we haastten ons om ons aan te kleden en klaar te maken om te eten. Heerlijke vlees en vis, met soep, rook zo goed en we hadden veel honger en waren moe, dus iedereen genoot echt van de lunch. De dag eindigde in een perfecte sfeer met nieuwe vrienden, het verhalend van de dag en het delen van foto's. Als je het ons vraagt - een avontuur dat je moet doen in Montenegro!
By Andela Lazarevic
